روح زخمی

[ad_1]

همین که روح زخمی‌ات، سبک شد از لباس‌ها

زدند روی دستشان، مکاشفه شناس‌ها

 

چه سایه‌های مبهمی نشسته زیر پلک تو

چه کرده با ظرافتت، غرور ناسپاس‌ها

 

به وقت غسل همچنان، گوش تو زنگ می‌زند

تو را رها نمی‌‌کند هنوز این تماس‌ها

 

جان سه تا امام را به لب رسانده‌ای، مرو!

توجهی نمی‌‌کنی چرا به التماس‌ها؟

 

جز پر قو چه بستری مطابق است با تنت؟

بیم خراش دارم از خواب تو روی یاس‌ها

 

برو ولی حلال کن، جهان مزاحم تو شد

به درک تو نمی‌‌رسد شعور آس و پاس‌ها

 

خدا در بهشت را محو کند، نبینی‌اش

مباد باز در دلت زنده شود هراس‌ها

 

به یاد قبر مخفی‌ات چو ابر گریه می‌کنم

گاه که می‌روم سر مزار ناشناس‌ها

 

تو درد و روضه نیستی، تو راز آفرینشی

تو را زدند کافران پرت شود حواس‌ها

 

[ad_2]

لینک منبع

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *